Εκλογές ή καφές?

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα είναι σε μια συνεχή κατάσταση ανάγκης, σε μια αναμπουμπούλα μεταξύ κρατικής οικονομίας και πραγματικότητας του πολίτη, σε μία κρίση αξιών και κοινωνικής ανισορροπίας και σε όλα αυτά να προσπαθούμε όλοι εμείς να συνυπάρχουμε, να εργαζόμαστε και να δημιουργούμε ότι καλύτερο μπορούμε σε ένα κράτος που έχει βαλθεί να μας πάει κόντρα λες και δεν είναι αυτοί μαζί μας αλλά είναι με τους άλλους. Μου δίνουν την εντύπωση ότι εμείς οι πολίτες είμαστε μειονότητα σε σχέση με τους πολιτικούς.dont-vote Δεν μπορώ να πιστέψω, παρότι το ακούω συνέχεια, ότι ο κόσμος είναι τελείως πρόβατα, ή ότι έχουμε αυτούς που μας αξίζουν. Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε κάτι παραπάνω, κάτι που του αρέσει να πολεμάει και να δημιουργεί, κάτι που μπορεί να γυρίσει τις πλάτες του στο παρελθόν και να κοιτάζει την δουλειά του, έτσι ώστε να ανταμειφθεί στο μέλλον. Ο κόσμος που βγαίνει έξω και πίνει καφέ, πίνει ένα ποτό και τρώει σε ένα εστιατόριο είναι αυτός που την ημέρα του κάνει την δουλειά του, παράγει ένα έργο και προσπαθεί να κάνει την ζωή του με 400 – 500 – 1000 euro ή όσα παίρνει ο καθένας. Ο κόσμος είναι δεκτικός και υπομονετικός και έχω την αίσθηση ότι όλο αυτό το παιχνίδι δεν θα τελειώσει ποτέ και πρέπει απλά εμείς να μάθουμε να ζούμε σε αυτό και να κάνουμε, ότι μπορεί ο καθένας μας για να επιβιώσουμε και ίσως να δούμε προκοπή. Η περίοδος αυτή θα περάσει όπως πέρασαν και οι άλλες μέχρι τώρα. Όπως έχω ξαναγράψει, πιστεύω στον καθένα μας, πιστεύω στον άνθρωπο που αν και μόνος του μπορεί να κάνει την δικιά του αλλαγή στην ζωή του και πως όλοι ζούμε στον μικρόκοσμο μας και αν εκεί είμαστε καλά, τότε τα βλέπουμε όλα αισιόδοξα, αν όμως έχουμε προβλήματα και δυσκολευόμαστε να τα λύσουμε τότε …άστα! Είναι υποχρέωση μας να βλέπουμε περισσότερες από μία λύσεις στα προβλήματα μας για να μπορούμε να πάμε καλύτερα. Αυτοί που δεν έχουν τα παραπανίσια δεν δικαιούνται να είναι μονόχνοτοι και εγωιστές, να είναι ξεροκέφαλοι και να μην βλέπουν παραπέρα από την μύτη τους. Ο καθένας μας πρέπει να μοιράζει τα χαρτιά του, να βλέπει που μπορεί να οδηγηθεί από την κάθε απόφαση του και να σηκώσει τα μανίκια για να δουλέψει. Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα χωρίς προσωπική προσπάθεια, επιμονή και στόχο, με ότι σημαίνει αυτό για τον καθένα μας.government-is-here-to-help Προχθές έκλεισα τα 44 και αυτό που μου έχει μείνει από όλες τις εκλογές που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια είναι μερικές λέξεις που ανακυκλώνονται από όλους όσους έχουν διεκδικήσει την εξουσία όλα αυτά τα χρόνια. Λιτότητα, κοινωνική ισότητα, ανακατανομή πλούτου, πάταξη της φοροδιαφυγής, όραμα, ελπίδα, προοπτική και φυσικά ότι από εδώ και πέρα ότι έχουμε κάνει θα φανεί. Έχω να πω ότι όλα φάνηκαν, όλα φαίνονται και όσο και να μας θεωρείτε ανόητους, εμείς θα σας αποδείξουμε ότι δεν είμαστε αυτό που θέλετε να κυριαρχήσετε. Στο δίλημμαπου έβαλα στον τίτλο λοιπόν, θα επιλέξω αυτό που με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα, καφέ δηλαδή, δυνατό, αρωματικό και δύο ίσως και τρία φλιτζάνια!